طوفان شن   

سلام ...از همه دوستانی که دير بهشان سر زدم و گفتند و نخوانديم ...شرمنده....روزگار خاک در چشمم می کند....اگر پس اين طوفان شن رمقی ماند و نفسی...بر می گردم ....(کلمه ای که به اصالتش هم شک کرده ام)....فقط برايم دعا کنيد...به روز می شوم که يادم بماند زنده ام ....نمی دانم پست بعدی کی خواهد بود.....فقط برايم دعا کنيد.....

 که سيبی در آب ...

                   سيب حوا را غسل می دهم و

لب حوض

            حسرت ماهی های قرمزم را می شویم

                                            و به شاخه های زيتون يک پلک دخيل می بندم

دوست

         پاکيزه ام

                    بپذير

 

پ.ن....در سرم اين جمله می چرخد ...شاعرترين آدم بود و شاعرانه ترين حوا...

لینک
شنبه ٤ آذر ،۱۳۸٥ - مهدی بهرنگ راد