پا مي­گذارم بر نعش هزار " اما" و دوستت دارم    

                           دلخوش مي­كنم به هزار "آيا" و دوستت دارم

طاقت آورده­ام زمستان دربهاي بسته را  

                         دخيل بسته­ام به ضريح فردا و دوستت دارم

كاش....... نه كم نمي­آورم بغض نمي­كنم 

                            پناه مي­برم به خاطره­اي تنها و دوستت دارم

از نو و از نو مرور مي­كنم يادگاري ترا  

                           يك نگاه سرد خالي نا آشنا و دوستت دارم

آنقدر كه نشود از روي جاده پاكش كرد

                        زل مي­زنم به رد كهنه جاي پا و دوستت دارم

 

لینک
دوشنبه ۱۱ اردیبهشت ،۱۳۸٥ - مهدی بهرنگ راد