روزه ات را باز کن

کاسه  را به سمتش دراز می کنم

           "باز کن روزه ات را ...."

 و رخوتی که در رگهای سپيدش و

                                          خون آبی اش
                                                               عقب تر می رود

 و خيره و درنده و عميق تر پنجه به چشمانم می زند

دستم می لرزد

                       و کاسه که جلوتر می رود

 "ب...ب...باز کن ر..ر..روزه ات را"

لاغر شده ای

                  سرت گيج می رود

 و  .....آ....آ ....ه ....ه

بالا می آوری  كلماتی كه هضم نكرده بودی

                                                            بر روی كاغذ

لینک
یکشنبه ٢٤ اردیبهشت ،۱۳۸٥ - مهدی بهرنگ راد