مثل دست کشيدنم....   

سلام بر همه خوبان....تاخيرم در به روز شدن و سر نزدن به دوستان را در چند کلمه هجی می کنم.....کفن...لحد....خاک و خاک و خاک....با شعری ديگر به روز می شوم اما...

 

مثل دست كشيدنم

 

                        بر پوست آفتاب سوخته ابرها

 

آواز مي خوانمت

 

                     و   صدايي...............

 

اما جرات ارتعاش مي طلبم

 

                                      كه بشكافد خاك عقيم

 

                                                                و آوار ريخته را

بر نمي گردم

 

                    ميميك صورتم آرام تر از هميشه

 

                                          ( مثل سنگهاي مرمر قبري)

 

حسرت يك جوانه نگاه را  هضم مي كند

 

مثل دست كشيدنم بر پوست آفتاب سوخته ابرها

 

 

مثل آوازي خواندن، آبستن تو

 

مثل سلام كردن به تو.........

 

......خاك مادر آوارهاست  

                  

                          اين جا فقط آوارها قد مي كشند

 

لینک
سه‌شنبه ٦ تیر ،۱۳۸٥ - مهدی بهرنگ راد